BMW R50/2 met R69s blok 1963
In juli 2021 vond ik een motorfiets onder een zijltje ergens in Zeist. 
 
30-7-21:
Al jaren wist ik dat er een BMW onder een zeiltje stond in een tuin, ergens bij mij in de buurt. De 1e eigenaar (sinds 1975) wilde er nog geen afstand van doen dus zo af en toe stuurde ik een mailtje met de vraag of het "al zover was". Eindelijk was het dan zover en ging ik kijken. Dat leverde deze twee foto's op.
 
1-8-21:
De motor belande uiteindelijk in mijn knutselhok na een slepend vervoer, beide wielen zaten vast. Uiteindelijk begonnen ze weer wat te draaien waardoor hij iets gemakkelijker naar binnen werd geduwd. Een uitgebreide analyse zal zeker nog volgen. Voorlopig eerst eens kijken of het kenteken nog bruikbaar is anders...........
 
2-8-21:
 Een eerste verkenning. Alles maar eens flink in de WD40 gespoten om te laten weken. De olie in het blok ziet er nog redelijk goed uit en die in de versnellingsbak is als nieuw. Dat valt dus mee. De tank lag er los op en is echt helemaal op. Flinke plaatwerker die daar nog wat van kan maken. Niet erg want ik vind hem toch niet mooi. Als er ergens een opening in een motorfiets zit dan kruipen daar beesten in. Dit is de derde motor op rij waar ik dat mag meemaken. De bewoners zijn zo te zien al enige tijd vertrokken.
Onder dit kapje ziet het er dan nog wel aardig uit. Stofzuiger er door en hoppa. Weet het niet zeker maar dit lijkt op de ontluchting van het blok met filter.
Er zijn verschillende manieren om een tank op een motorfiets te monteren. Dit kan natuurlijk ook. Gelukkig zitten de lippen van een solozadel er nog op evenals de houdertjes van de pomp.
Rust roest maar hier telt dus veel roest en geen rust. Wonderlijk dat de lak op het frame de tijd goed heeft doorstaan. De motor is dus 58 jaar oud. Een paar nieuwe uitlaten zijn zeker nodig.
 
3-8-21:
 Rust roest. Althans zo wordt gezegd. Krijg je nou rust van roest of krijg je roest van rust? Zal weinig rust opleveren zo. Een doorkijkje in een BMW van 58 jaar oud. Na 15 jaar buiten blijft er weinig over van sommige onderdelen. Andere onderdelen hebben er veel minder last van.
 
5-8-21: 
Gelukkig was het kenteken nog geldig dus dat is nu op mijn naam overgeschreven. Wat ik verder weet is de naam van de tank: Heinrich. Er waren in die tijd een paar producenten die van die enorme tanks voor BMW maakten. Ik vond ze vroeger al lelijk en nu nog.
 
10-8-21:
Ik ga even vloeken in BMW-land. Het framenummer en het bloknummer zijn niet gelijk. Zware depressie is nu komende. Ik ga op zoek naar meer info over dit nummer. Het blok moet van een R69S zijn.
 
11-8-21:
De hele motor zit nogal vol met oxides. Maar dat het helemaal in de cilinder zit had ik niet verwacht. Morgen de andere kant gaan kijken.
 
12-8-21:
Nog even een uurtje slopen. De rechter cilinderkop er af gehaald. Waar ben ik aan begonnen?
 
 
14-8-21:
De zuigers zaten dus vastgeroest in de cilinders. staal op staal en dan 15 jaar. De rechter zuiger wilde er wel uit met wat overtuiging maar de linker bleef halverwege hangen.
Uiteindelijk flink in de WD40 en spannig er op gezet met een stuk gereedschap van een Chang-Jiang. Dat zal hem leren. Morgen verder.
 
15-8-21:
Nog even een dagje sleuten voordat het werk weer roept. Ik begin door te krijgen dat dit een zeer lange restauratie gaat worden. Elk klusje neemt zijn tijd.
De linker zuiger zat dus echt vast in de cilinder. Geen beweging in te krijgen. WD40, verwarmen, drukken met wat gereedschap, niets. Geen beweging. Uiteindelijk een dubbele versteviging gemaakt en weer geprobeert. 1 mm gaf hij mee maar daarna niks meer, dat gaf hoop. Uit frustratie dan maar een zware hamer gepakt en er wat flinke meppen op gegeven.
 Langzaam maar zeker, mm voor mm gaf hij krakend en piepend, na elke klap, de strijd op. Na steeds een nieuwe vulring te hebben gebruikt begon hij het dan op te geven en dankzij het meesterlijke stukje gereedschap uit China wilde de laatste milimeters wel weer wat meewerken. Ben er vier uur mee bezig geweest.
 
16-8-21:
Zo deden we dat vroeger en zo doen we dat nu. Pistonpen verwijderen. Het is wat handiger om dat te doen als het blok in het frame hangt dan wordt het blok wat lichter als hij daar uit moet worden getilt. De binnenkant van het blok ziet er veelbelovend uit. Geen roest en geen speling op de drijfstangen. Hopelijk kan de krukas blijven zitten. Ik ga het blok wel goed spoelen.
Je kunt ook zien op  de foto hieronder dat ik al een deel van het blok heb schoongemaakt met WD40 en zachte staalborstel, elbow grease.
Het geamputeerde BMW blok ziet er toch wat minder indrukwekkend uit zonder die cilinders die uitsteken. Uiteindelijk was de hele operatie gelukt maar de zuigers zijn eigenlijk niet meer te gebruiken. De cilinders hopelijk wel anders wordt het een beetje boven de begroting. Een zuiger voor een BMW kost minstens 150 euro per stuk.
 
21-8-21:
De cilinderkoppen, of moeten we bij BMW cilinderhoofden zeggen, zien er niet echt helemaal lekker meer uit.
Na wat zandstralen werd duidelijk dat er flink wat aluminium is weggevreten door het mengsel van water en roest dat er in gekomen was.
 
 Ik ga er even mee naar iemand die er meer van weet.
 
3-9-2021:
Dit kwam er onder de voorste afdekkap uit. Al met al geen tegenvaller. Is nog goed bewaard gebleven zo op het eerste gezicht.
Tussen al het roest en versleten onderdelen zit er ook wel eens leuk nieuws. De nieuwe tank uit India kwam binnen en het ziet er naar uit dat hij bijna perfect past. Maar dat gaan we zien bij de opbouw en daar ben ik nog lang niet aan toe.
 
7-9-21:
Langzaam maar zeker geeft de motor zijn geheimen prijs. Elk schilletje dat er afgepeld wordt levert weer mooie beelden op.
 
Is het kunst of techniek.
 
18-9-21:
Eindelijk het blok deze week uit het frame gelepeld. Alsof je een harttransplantatie uitvoerd. Nu ga ik even denken wat ik ga doen. Breng ik het blok weg of ga ik zelf aan de slag?
 
 
 
 
 
15-9-21:
Nieuwe onderdelen druppelen binnen. Een beetje voorbarig misschien maar ik wilde toch even kijken hoe het solozadel stond samen met de tank.
 
24-9-21:
Beide carburateurs zijn erg vermoeid door meer dan 15 jaar in de buitenlucht. Ik dacht even de maat te nemen van de vlotter in de carburateur die nog dicht was. Dit was het resultaat.
 
26-9-21:
Carburateurs met veel moeite gedemonteerd. Alles zat aan elkaar geplakt door de oxides. WD40 en wat aandringen bleek nodig te zijn om deze foto te maken. Nu kan elk onderdeeltje schoongemaakt worden. Dan hebben we overzicht om te kijken wat vervangen moet worden.
 
27-09-21:
Na vier weken kwam er een pak uit India. Het achterspatbord. Althans een spatbord voor een R71 met de gok dat hij ging passen. Dat deed hij dus niet. Net niet. Na wat geworstel met hamers en vijlen kreeg ik hem toch op zijn plek.
Ik hoop de komende tijd nog een origineel te scoren anders moet deze het maar doen. Is wel bijzonder om te zien dat een (kopie van een) spatbord uit 1939 niet veel anders is dan die uit 1963.
 
 
28-9-21:
Eindelijk de hele voorvork gedemonteerd. Opmerkelijk dat er in 1963 nog echte kogellagers in het balhoofd werden gebruikt. Komt een nastelbare konisch lager voor terug.
 
6-10-21:
bijna elke dag demonteer ik wel wat onderdelen. De meeste geven op den duur wel mee maar er zijn er bij die nog geen afstand willen doen van hun roestige plek. Het gebruikte gereedschap wordt dan steeds grover en de hamers steeds zwaarder. Niet bij de kickstarterpedaal. Die bleef lekker zitten. Gelukkig had ik een paar weken daarvoor wat poelietrekkers gekocht en uiteindelijk gaf hij toch mee. Geen wonder dat het niet lukte. De uitgaande as was door de spie zodanig uitgelubberd dat hij er niet meer af kon. Nou ja, na grof geweld dan wel.
 
9-10-2021:
Het was niet lang zoeken naar vervangende carburateurs. Degene die van de motor kwamen waren rijp voor de sloop maar ik ga ze toch opknappen en verkopen. Bovenstaande lagen tussen de carburateurs bij RBmotorhandel in Genemuiden. Vriend en Uralgoeroe Richard gunde ze mij voor een vorstelijk bedrag dus die hoeven wij niet verder te zoeken. Nog even schoonmaken en dan kunnen ze er op.
De achtervork leverde een probleem op. In de linkerbuis zit de cardanas en die zat muurvast. Alle poelietrekkers geprobeerd maar hij gaf geen krimp. Ik was bang dat door al het geweld de schroefdraad was verpest. Dus op naar vader en zoon Beck in Wijhe.
 
Zij hebben een speciale trekker en na wat gedoe kwam het tandwiel los. Kan de achterbrug naar de poedercoater.
 
11-10-21:
Een foto gemaakt voor een vriend in het noorden des lands. De tandwielen van de cardanas en cardan zelf. Kwam er toen pas achter dat ze behoorlijk versleten zijn. Gaat weer wat kosten bij elkaar.
Om me te troosten vanavond maar even de achterschokbrekers gedemonteerd. Was een makkie. Onderdelen stralen en verzinken, samen met een nieuwe huls en ze zijn weer als nieuw. Hoe die huls zo versleten is geraakt is voor mij nog een raadsel.
 
14-10-21:
Ondertussen in Zeist: Het sprookje van de "FEDERBEINHILFE". Er moesten twee schokdempers van de BMW worden gedemonteerd. Na speuren op het wereldwijde web (dat heet tegenwoordig onderzoek doen) kwam de term federbeinhilfe bovendrijven, maar geen foto. Dus op zoek naar zo'n ding. Als ik hem vond was het demonteren kinderspel volgens de gevonden tekst. Ding was in geen velden of wegen te bekennen. Geen foto, niks.
Dan maar weer zelf een oplossing zoeken. Na veel mislukkingen en een nachtje er over slapen heb ik de truc doorgekregen. Was leuk bedacht maar de aluminium bussen hadden daar andere ideeën over. Oxide werkt als lijm en alles zat vast, muurvast. Wat hadden we nog over? Geweld. Dat werkte.
Na wat subtiele tikken met een dunne schroevendraaier en een aangepaste schokdemperhulp van een Sportster kreeg ik alles uit elkaar. Kijk maar op de foto's. Weer gewonnen..........
 
 
28-10-21:
Eindelijk weer tijd en zin om aan de BMW te werken. De voorrem lag ergens en het leek mij ideaal om die dan maar eens aan te pakken. Alles  voorzichtig gedemonteerd en schoongemaakt in de ultrasoon.
 
De kleine delen heb ik met een roterende staalborstel schoongemaakt, ontvet en verzinkt. Het aluminium wilde ik eerst polijsten maar dat wordt wat teveel voor deze opknapbeurt.
Uiteindelijk dus maar gestraald. Zie hieronder het resultaat van een dagje rommelen.
 
 
 
1-11-21:
Niets zo leuk als het weer netjes maken van delen van de motorfiets. Langzaam maar zeker gaat de opbouw beginnen.
 
3-11-21:
Elke dag wat opknappen. Ditmaal de achterschokbrekers. De gegoten stalen onderdelen even netjes verzinkt en samen met twee nieuwe aluminium bussen lijkt het weer prachtig. Nog even wachten op het frame voor dat ze weer hun plekkie krijgen.
 
19-11-2021:
Het frame is naar de poedercoater en als die terug is gaat de opbouw beginnen. Blijf kijken, komt nog veel meer.
 
20-11-2021:
De koppen en cilinders zijn klaar dus opgehaald bij BECKS in Whije. De koppen zijn meteen loodvrij gemaakt en de cilinders hebben nieuwe zuigers gekregen. Eerst nog even het blok opknappen voor dat ze daar op mogen.
 
21-11-2021:
Alle roestige onderdelen worden eerst even goed schoongemaakt, met een staalborstel ontroest en daarna voorzien van een laagje Zink. Allemaal in huis.
Ze zijn nog niet perfect maar goed genoeg om weer te gebruiken. Zo blijven zoveel mogelijk onderdelen origineel.
 
 
 
24-11-2021:
De wielen moet veel aan gebeuren. Eerst slopen en dan opknappen. Hier wat foto's van het slopen.
 
 
 
 
 
 
25-11-2021:
Vandaag maar eens uitgezocht hoe je kunt vernikkelen. Het verzinken lukt al aardig maar de kleur van Nikkel vind ik wat mooier. De eerste resultaten zijn veelbelovend.
Op zoek naar het juiste materiaal om het wat groter aan te pakken. Voorlopig lukt het met wat oude munten.
 
30-11-2021:
De naven zijn er slecht aan toe. Ga er niet teveel aan doen. De buitenkant ga ik stralen en de rest schoonmaken. Als de velgen netjes zijn ga ik eens kijken hoe dat spaken ook alweer ging. Heb het vaker gedaan maar is veel werk. Rechts is gedaan maar links moet nog, komt wel.
Inmiddels zijn de schokbreker rubbers ook weer binnen.
 
1-12-21:
Ook de velgen zijn er slecht aan toe. Moet alle zeilen bijzetten om daar weer wat van te maken. het hoeft niet perfect maar zelfs dat is veel werk. Rechter velg is voor de helft klaar.
 
6-12-21:
Het eerste wiel is gepaakt. Was even uitproberen hoe de velg ten opzichte van de naaf zit maar na drie keer proberen was het een makkie. Nog even balanceren en dan is het tweede wiel aan de beurt.
 
10-12-21:
Een uitprobeersel met een roterende trommel met kleine keramische balletjes er in zodat het hele voorwerp gelijkmatig geschuurd wordt.
 
15-12-21:
Tjonge jonge wat is dat toch leuk om te zien hoe lelijke onderdelen weer opknappen met zoiets eenvoudigs als een laagje zink.
Met weinig spullen en wat geduld is het goed thuis te doen en kun je genieten van mooi, en goedkoop, opgeknapte spullen.
 
16-12-21:
Lekker klusje tussendoor. Oud en dof aluminium is snel en eenvoudig weer mooi te krijgen als je een polijstmachine hebt staan.
 
20-12-21:
Lockdown, maar dat wil niet zeggen dat we stilzitten. Vandaag maar weer eens even er voor gaan zitten flink wat gepolijst en van een laagje zink voorzien.
Van boven naar beneden de stuurdemper en wat sierdoppen van de achtervering en achterbrug. Glimmen die ook weer.
 
23-12-21:
Een foto van de vorige eigenaar en plaatsgenoot Ton met de motor in de originele staat ergens in de jaren zestig.
 
23-12-21:
Het frame was klaar en stond te wachten bij de poederjongens. Ik wilde het eerst zelf doen maar het zien van dit eindresultaat maakt mij blij dat te hebben uitbesteed.
De mannen van BG Coating in Genemuiden hebben een meesterwerk afgeleverd. Na vijf maanden afbraak gaat dan nu de opbouw beginnen..........
 
 
24-12-21:
Daar staat hij dan in volle glorie en het feest kan beginnen. Ben begonnen met de middenbok want nu kan ik daar nog makkelijk bij en staat hij meteen stevig.
 
27-12-21:
Eindelijk lukte het om een nette laag Nikkel op de buizen te krijgen. Die dingen kosten 120 euro per stuk om te vervangen dus ik ben tevreden over dit resultaat. We doen het er mee tot ik mooiere exemplaren tegenkom.
 
30-12-21:
De voorschokbrekers zijn klaar. Origineel zijn de bovenste bussen zwart maar bij het monteren werd de lak zodanig beschadigd dat ik geen zin had om ze weer zwart te spuiten. Mat geschuurd vind ik ze ook wel goed en ze kunnen altijd nog zwart gemaakt worden. Het polijstwerk is niet perfect omdat het materiaal zo beschadigd was dat er eigenlijk nieuwe op moeten. Maar dat is niet mijn doel. Zoveel origineel als mogelijk is, dat wel.
 
31-12-21:
Dagje later de beide schokbrekers gemonteerd en de vork met veel moeite op zijn plek gekregen. Zat wat verf in het schroefdraad en dat wilde maar niet weg. Uiteindelijk de onderste bouten toch maar vervangen door RVS exemplaren. Die vallen wat minder op.
 
1-1-22:
Weer een dagje later de achtervering gemonteerd.
 
2-1-22:
Om het stuur op de voorvork te plaatsen heb je stuurklemmen nodig. Die waren echt niet zo mooi meer. Toen ik opzocht wat nieuwe gingen kosten besloot ik de oude dan maar op te knappen.
Na een uurtje polijsten en vernikkelen zagen ze er weer goed genoeg uit. Niet perfect maar dat hoeft ook niet.
 
3-1-22:
Tijd om de achtervork er in te hangen. Meteen de tank en zadel gemonteerd om te kijken wat er nog gedaan moet worden.
 
4-1-22:
Ik zat zo lekker de spullen op te knappen dat ik vergat dat het een BMW was en geen Harley. Bij een BMW moet alles origineel dus de armaturen moeten weer zwart. Dat ging aanvankelijk goed tot dat ik de verf van het afdekkapje wilde schuren. Daar ging ik door de buitenlaag heen.
Dacht het op te knappen door het kapje te zandstralen. Toen bedacht ik dat het misschien wel mooi zou zijn als ik alles ging stralen. Daarna het zinkbad er overheen en hoppa........
 
5-1-22:
De koplamp moet er ook aan geloven en moet eerst uit elkaar. Nog nooit gedaan dus het leek een beetje op Industriële archeologie.
Wel veel foto's gemaakt van de bedrading want er komt een nieuwe set op.
 
 
6-1-22:
De tank uit India bleek wat minder goed te passen dan bij de koop werd afgesproken. De montagebeugel van de claxon op het frame zit behoorlijk in de weg en ik wil hem er niet af slijpen.
Voorlopig heb ik even voor deze contructie gekozen. Maakt in het totaalplaatje niet zoveel uit.
 
7-1-22:
Tijd voor het kleine spul en de kleppendeksels. De inhoud van de koplamp heb ik met een roterende messingborsteltje allemaal ontroest en schoongemaakt.
De kleppendeksel gezandstraald maar had geen zin meer in de andere. Eerst moet de straalbak schoongemaakt worden. Komt nog wel.
 
8-1-22:
De koplamp passen. Groot respect gekregen voor degene die vaker een schakelaar in de koplamp weten te monteren. Was even een klusje. Spuitwerk is niet perfect maar ik probeer budget te sparen voor het motorblok.
Het zit hem soms in de kleine dingen, ook bij het opknappen van een oud stuk roest. De klembout in de achtervork van een BMW is een speciale bout. Kosten zo rond de 25 euro. Das niks natuurlijk. Maar hem zelf maken is echt veel leuker. Klein karweitje en veel voldoening.
Het originele spatbord heeft de roestaanval nog redelijk weerstaan dus die gemonteerd. Ik volg de oude route. Eerst de hele motor in elkaar zetten met opgeknapte onderdelen. Dan voor een deel weer demonteren, laten spuiten en het hele zaakje afmonteren. De kleur ben ik nog niet helemaal uit. Zwart is zo saai. Meestal doe ik de bedrading als laatste of vlak voor het monteren van het spuitwerk.
 
12-1-22:
Er kwam weer wat spul binnen via Ebay dus dat moest er even op. Deze keer was de koplamp aan de beurt. Rand even zo mooi mogelijk gemaakt met de polijstmachine en een nieuwe spiegel erin gezet. De rand is wat pokdalig maar netjes genoeg. Is alles weer keurig. Wel leuk dat het originele glas er nog in zit.
Zelf spaken en balanceren is niet mijn favoriete bezigheid maar om een motor af te krijgen mag ik het zelf doen. Eerste wiel is klaar.
 
16-1-22:
Dit, mijn lieve kijkertjes heet roest. Roest is het roodbruine materiaal dat ontstaat wanneer ijzer reageert met zuurstof in de aanwezigheid van water. Het is een mengeling van ijzeroxide en hydroxylgroepen. Dat zegt Wikipedia nu eenmaal. Voor mij betekend het investeren in een ander spatbord. Een heel duur spatbord. Maar goed, soms zit het tegen maar meestal mee.
De snelste verbinding tussen A en B is meestal een rechte lijn. Bij BMW weten ze dat beter dus moet je via veel kronkels van A naar B. Ze zullen het wel weten. Dit is de verbinding tussen het rempedaal en de remhevel van de achterrem.
Tijd om de gerevitaliseerde cardan maar eens aan de vork te hangen.
 
22-1-22:
Natuurlijk pasten de originele badges niet op de tank uit India. De montagegaten zaten vier milimeter te dicht op elkaar. Wat gerommel met de gaatjes, ze waren toch al niet meer zo mooi, en een plaatje rubber maakte het allemaal weer netjes. Toch een soort van emotioneel moment altijd weer om die badges te monteren. Dan lijkt hij weer te gaan leven.
Elk boutje, moertje, ringetje en onderdeeltje moet eerst nagekeken en opgeknapt worden. Of vervangen als het origineel niet meer te redden is. In dit geval zoiets onbenulligs als de remlichtschakelaar. En nu maar hopen dat het de juiste is. Ik heb eenvoudiger constructies gezien.........
 
13-2-22: Vandaag even zitten stoeien met de bovenste motorophanging. Was een beetje improviseren maar hij zit nu lekker in het rubber. De koppen lagen er ook nog dus die mochten meedoen in het feest dat motor heet. Kon ik meteen even controleren of ik nog onderdelen nodig had.
 
12-2-22: Dat blok moest natuurlijk in het frame hangen en zie daar een blok in het frame. Begint een beetje op een BMW te lijken nu.
26-1-22:
Zo, dat was werk. Viel behoorlijk tegen om ze weer netjes te krijgen. Het voorwiel is wat minder dan het achterwiel maar het blijven de originele onderdelen.
 
Het lijkt even stil maar dat komt omdat er weer twee onderdelen deze kant opkomen. Liep een originele R50/2 tank in Griekenland tegen het lijf en vond eindelijk een vervangend spatbord dat wat meer lijkt op het huidige exemplaar. We gaan het zien.
 
7-2-22:
De moed bij elkaar geschraapt en aan de bak en het blok begonnen. De bak was zo klaar. Schoongemaakt en gespoeld dan kan hij er weer op.
Het blok ook goed schoongemaakt, alle bloemkool aanslag is nu verdwenen en hij heeft een mooie oude look gekregen. Alle oliekanalen goed doorgeblazen maar er zit geen rommel in het blok dus we gaan hem er gewoon zo inzetten.
Bij de eerste start, het is nog lang niet zo ver, gaat er een dunne olie in met een speciaal reinigingsmiddel. Daarover later. Zo krijg je het blok niet vaak meer te zien:
En daar was hij dan, topinvestering helemaal uit Griekenland maar origineel. Gaan we de andere weer verkopen.
Nog even een uurtje in het sleutelhok. De cilinders en zuigers gemonteerd zodat het blok in het frame gehangen kan worden. De koppen komen dan later wel. Lekker overal nieuwe rubbers en pakkingen, heerlijk.
 
10-2-22:
Vanavond de bak achter het blok gehangen en wat RVS moertjes gebruikt, staat wat netter dan de aangeroeste originele. Kickstarter en versnellingpedaal waren al mooi gepolijst dus nu kan hij weer in het frame gehangen worden. Daar hoort hij tenslotte thuis.
 
13-2-22:
Vandaag zitten stoeien met de bovenste motorophanging. Was een beetje improviseren maar hij zit nu lekker in het rubber. De koppen lagen er ook nog dus die mochten meedoen in het feest dat motor heet. Kon ik meteen controleren of ik nog onderdelen nodig had.
Dat blok moest in het frame hangen en zie daar een blok in het frame. Begint een beetje op een BMW te lijken nu.
 
16-2-2022:
Sommige pakjes laat ik lang niet geopend omdat ik weet wat er in zit. Ik zie er dan tegenop om ze open te maken want dan moet ik aan de bedrading beginnen. Eigenlijk het einde van een klus, de laatste grote klus. Elke keer is het een raadsel hoe dat nu weer moet en toch lukt het altijd. Bijna altijd. Wel draadje hoort waar te zitten? Een hele puzzel.
Gelukkig zijn er ook pakjes die ik meteen open maakt. De nieuwe dempers bijvoorbeeld.
 
Elke dag een uurtje is het plan. Worden er meestal twee of meer. Maar vandaag waren de uitlaatbochten aan de beurt. Voor 50 euro van Ebay geplukt was het wel nodig om er wat soldeerwerk aan te verrichten. Voorlopig kan het zo totdat het budget toelaat om nog 300 euro uit te geven. Waarmee maar gezegd dat het budget al met flinke stappen omhoog is geschoten.
Nu de cilinders er weer op zitten kunnen de carburateurs er ook weer op. Ze wel eerst goed schoongemaakt en wat kleine onderdelen uitgewisseld die ik over had van de oude exemplaren. De nieuw vernikkelde aanzuigbuizen mogen ook weer meedoen met nieuwe rubbers aan twee kanten.
 
18-2-22:
Elke moer moet met een vaste kracht worden aangedraaid. Meestal doe ik maar wat onder het motto VAST IS VAST. Bij de cilinderkoppen wilde ik toch even netjes doen wat moet. Aandraaien met een momentsleutel. De juiste waarde was moeilijk te vinden maar na een belletje met de kenner Jan Beck was dat snel opgelost.
Ook een uitlaatwartel moet je met een speciale sleutel vast zetten, die had ik liggen
Tussendoor klusje. Het luchtfilter in de lak gezet. Had liever een chromen exemplaar maar die kosten inmiddels 225 euro.
 
4-3-22:
Eindelijk dan is het nieuwe achterspatbord binnen. BMW kenners adviseerde mij om het niet te doen maar ik ben wat eigenwijs en originele zijn niet te vinden. De kenners waren bang dat het niet goed gaat passen zo'n product dat niet uit Duitsland komt. Helaas voor hen maar hij past prima. Is even uitzoeken waar de gaten moeten komen maar die kan ik zo overnemen van het originele spatbord.
Als je een solozadel gebruikt hoort daar natuurlijk een klein rekje bij. Dat zit maar net goed en niet helemaal vast. Ook het achterlicht was nog wel even een meetklus want hij moet in het midden tenslotte. Hij werd samengesteld uit onderdelen van drie verschillende maar is nu compleet.
Het hele zaakje moet nog een keer uit elkaar voor het spuitwerk maar dan ga ik alle geboorde gaten iets ruimer boren want nu zit alles precies, te precies. Komt goed, als het spatbord gespoten is kan ik alles goed uitlijnen.
Achter de computer gedoken en het hele schema in de juiste kleurtjes gezet. Hopelijk het goede schema want er staan er verschillende op het wereldwijde web. De oude draadboom heeft natuurlijk weer andere kleuren dan de nieuwe. Nu draadje voor doormeten en dan de accu er op..........
 
8-3-22:
Naschrift, een lege brug. Weg is de BMW. Wat overwegingen. De motor was grotendeels klaar. Hij moest nog naar de spuiter en de bedrading, dat was eigenlijk alles. Dan zou hij kunnen lopen en kan er op gereden worden. Tegen de stroom van "kenners" in heb ik de motor weer op zijn wielen gezet. Ik denk daarin geslaagd te zijn en in maar 7 maanden heb ik met veel plezier gesleuteld en veel nieuwe dingen geleerd.
Maar nu zat ik op een kantelpunt. Laten spuiten ging meer dan 5000 euro kosten en er zat eigenlijk al te veel geld in. Verder gaan zou een inbreuk op het budget gaan worden. Inmiddels was de motor welbekend in de BMW kringen geworden en er was snel een koper gevonden.
 
De BMW R 50 werd in 1955 geïntroduceerd als opvolger van de R 51/3. De R 50 maakte deel uit van een hele serie nieuwe modellen: het 250cc toermodel R 26, het 500cc toermodel R 50, het 600cc toermodel R 60 en het 600cc sportmodel R69S. Deze hele serie bestond uit “Vollschwingen BMW’s”, waardoor de rij-eigenschappen aanmerkelijk beter waren dan die van hun voorgangers. De R 50 had zoals gezegd een swingarm achtervering gekregen met twee geheel ingekapselde veer/ dempingselementen, waarvan de voorspanning instelbaar was. Het achterframe maakte nog dezelfde “lus” naar beneden die ook de plunjergeveerde modellen hadden, waardoor dit nieuwe systeem op het eerste gezicht niet eens opviel. De Earles schommelvoorvork (met dezelfde schokbrekers) was des te opvallender. Schommelvorken waren eigenlijk al uitgestorven, en BMW was een van de eerste merken geweest die telescoopvorken toepasten. In elk geval was de stap die BMW zette een technische verbetering, maar het uiterlijk van de BMW’s ging er nog steeds niet op vooruit. Ook de nog steeds toegepaste zweefzadels droegen bij aan het ouderwetse uiterlijk van de machines. De R 50 had nog steeds een gelast buisframe (dubbel wiegframe) met zijspankoppelingen. Er waren volle naaf trommelremmen voor en achter. Om de remkracht te vergroten was in het voorwiel een zg. duplexrem aangebracht met oplopende remsegmenten welke zich kenmerkt doordat zij beiden een remsleutel hebben. Motorblok en versnellingsbak waren van gegoten aluminium met gietijzeren cilinders en aluminium cilinderkoppen. De nokkenas lag boven de krukas en werd met tandwielen aangedreven. De stoterstangen lagen in verchroomde buisjes boven de cilinders. Motor en versnellingsbak zaten niet meer met steekassen in het frame, maar waren geschroefd, waarbij alleen de bovenste motorbevestiging van rubber schijven voorzien was. De extra handversnellingspook, die op de versnellingsbak van de voorgaande modellen zat, was bij de komst van deze serie motorfietsen voorgoed verdwenen. Het vermogen was ten opzichte van de R 51/3 slechts licht gestegen, van 24 pk naar 26 pk. De cardanas lag voor het eerst niet meer in de buitenlucht, maar in een cardantunnel waarin een oliebad zat. In de loop der tijd werden ook elektrische richtingaanwijzers (de “Koeienogen”) en een duozadel leverbaar. De BMW R 50 was een toermotorfiets zonder sportieve tegenhanger. In deze motorfiets zit een veelgezochte R69S blok. Daardoor wat meer PK's ter beschikking. Maar dan moet hij wel eerst lopen.

This site is designed and made by Ben van Helden copyright on all pages