Ural M72 1945

De Chang-Jiang was klaar maar beviel niet. Ondertussen was de belangstelling voor een Ural boxer groter geworden. Op zoek dus naar een Ural. Al snel ontdekte ik dat het dan wel een zeer oude moest zijn of een MT16 uit de 70er jaren. Zijkleppers vind ik leuker dus werd er gezocht naar een M72.

Bij RB-Motorhandel in Genemuiden liep ik tegen een echt oudje op terwijl ik eigenlijk ging kijken voor iets anders. Dit is hem geworden.

De foto's zijn van Richard Busweiler van RB-Motorhandel.

Gelukkig vond ik, via Richard, de eerste Nederlandse eigenaar Ron. Die stuurde mij het hele verhaal over de motor. Lees maar verder.
Ron heeft de Ural in 2003 gevonden bij URAL team in Oberhausen. Ze hadden er twee staan, een uit 1941 die niet te koop was en deze uit 1945.

Die uit 1941 bleek overigens alleen maar geschikt voor de inbouw van een bosch dynamo en niet voor de standaard dynamo van de latere typen.

Het verhaal dat Duitsland onderdelen geleverd heeft is dus waarschijnlijk waar. 
De  machine kwam uit een zending van meerdere machines uit Rusland en "stond al lang stil" Uiteraard heb ik een proefrit gemaakt. Niet te lang, maar ik wou toch zien of alles het deed. dat was het geval. Naderhand bleek de aanwezige olie of uit yoghurt of uit teer te bestaan, dus alles goed schoongemaakt. Ik heb er toen een tijdje mee gereden, maar hij liep niet lekker. Na een keer stil gestaan te hebben heb ik de cylinders eraf gehaald om te kijken hoe e.e.a. er bij stond. De slotspeling op de zuigerveren was bijna een millimeter, de zuigerpen bussen hadden ook zo'n beetje dezelfde speling dus tijd voor een revisie. Ik heb toen bij Molotoffer in Duitsland 2 nieuwe cylinders en zuigers besteld. Goed Duits spul dus. De krukas gaf geen reden tot vervanging, geen noemenswaardige speling. Meteen 2 nieuwe Chinese carburateurs gemonteerd. De sproeiers op dezelfde maat gebracht. meteen de ontsteking vervangen want die bleef problemen geven. Uiteindelijk heb ik de verdeler vervangen door een Harley Liberator bobine. Die heeft altijd probleemloos gewerkt. Wat is er nog meer gebeurd: Complete achterwiel ophanging en aandrijving gereviseerd met duitse lagers. Laswerk in het bakkie en laswerk aan het frame. Nieuwe velgen met nieuwe banden. De cylinders zijn geflowed.
Onder alle verflagen heb ik de originele verf teruggevonden. via het legermuseum in Moskou heb ik de originele kleur kunnen achterhalen, die zit er nu op. na de oorlog is er een soort helgroen als standaard verf overheen aangebracht.

Bij de URAL zaten russische papieren waaruit bleek dat de vorige eigenaar uit Vilnius (Litouwen, voormalige Sovjet republiek) kwam. Ik heb e.e.a. laten vertalen door een bekende die russisch studeerde.  
Nu komt het leuke deel:

Deze jongeman liep stage in Vilnius en kwam puur toevallig de zoon van de vorige eigenaar tegen. Een waar wonder want er waren geen adres gegevens op de bijbehorende papieren. De zoon heeft het verhaal compleet gemaakt. Zijn vader is in 1945 net voor het eind van de oorlog met de de Ural in dienst gekomen, heeft de veldtocht naar Berlijn nog meegemaakt en de rest van zijn leven als beroepsmilitair gediend. Toen hij met pensioen ging werden de Urals net vervangen en hij kreeg of kocht de zijne. Hij heeft er tot 1985 op rondgereden en is toen overleden. Zijn zoon zag er niks in en heeft de motor toen uiteindelijk aan een opkoper verkocht die hem naar Duitsland heeft verkocht. Waar Ron hem gevonden heb.

Aangezien het verhaal vanuit twee onafhankelijke bronnen bij elkaar komt ga ik er vanuit dat het klopt. Het verklaart ook waarom de motor in een redelijk goede staat was toen ik m kocht, hij heeft al die tijd maar één eigenaar/berijder gehad die er blijkbaar een band mee had.
Железный конь (?) tekst: IJzeren paard
Nog meer "eerste dag in huis" foto's. Deze kant krijg je niet veel te zien van een zijspanmachine. Er moet nog wel heel wat aan de machine gedaan worden. Vooral het Russiches laswerk is zeer goed te zien.

Een van de vorige eigenaren heeft hem keurig op kleur gebracht zonder er een fatsoenlijke onderlaag bij te gebruiken. Op veel plaatsen valt de verf er gewoon vanaf.
Sommige motoren blijven heel lang in huis. Andere maar kort. Toen zich de gelegenheid voordeed om deze Ural te ruilen voor een erg mooie Chang-Jiang kon ik de verleiding niet weerstaan. De Ural ging dus eind oktober 2012 weer naar een andere eigenaar. Deze keer in Venlo. De interesse in Ural blijft en ik zoek verder naar een van de eerste typen uit 40-45.

Maanden later vond ik twee geheel gedemonteerde Urals van het allereerste model. Moet ze alleen nog even monteren......
 
Typevergelijk M72 >>>